there are always Brazilian boys to discover

αυτή η άνοιξη

αυτή

φέρνει αποκαλύψεις

χαζές εκλογές

περίεργες συμπεριφορές

αναρωτιέμαι γιατί ισχύει τόσο πολύ αυτό που είχε πει ο χένρι:

το πρόβλημα δεν είναι πως οι άνθρωποι φυτεύουν τριαντάφυλλα ακόμη και σε σκατά, το πρόβλημα είναι πως ακόμη χρειάζονται τριαντάφυλλα

αυτή την άνοιξη

αυτή

θέλω να δηλώσω δυο πράγματα

αν μου πεις 'I love you', θα σου πω 'don't'

οι χειρότερες λέξεις μου είναι οι 'περίμενα, νόμιζα, σχεδίαζα'

αυτή την άνοιξη

ταυτίζομαι ώρες ώρες με αυτό που είχε πει ο αγαπημένος δόκτορας

η καρδιά μας είναι σαν τηλεκοντρόλ,

έχεις πατήσει off, mute, pause,

αλλά με μια λάθος κίνηση πατιέται το κουμπί σου και την ξυπνάει

 

αυτή την άνοιξη μπορεί να ακούγομαι ή να γίνομαι μελό, αλλά δεν πειράζει, δεν πειράζει τίποτα

 

αυτή την άνοιξη ακούμε το παρακάτω ΔΥΝΑΤΑ

και χορεύουμε μαζί του

οn the way I will go

where the days left to breathe
are not gone, are still long

i am traveling on

spring of innocence

Ἄνοιξη

 

Μιὰ φλογέρα
πότε παίζει,
πότε λίγο
σταματᾶ.
Τὰ πουλάκια
στὸν ἀέρα
πέτονται παι-
χνιδιστά.
Καὶ τ᾿ ἀηδόνι
στή λαγγάδα
ξαφαντώνει
μιὰ χαρά.
Τί γαλάζιος οὐρανός!
Δὲς, νὰ κι ὁ κορυδαλλός!
Ἄντε, φτάνει ἡ νέα Χρονιά.
Νὰ τῆς ποῦμε: «πέρνα, μπρὸς!»
μὲ τραγούδια καὶ βιολιά.

Ἀγοράκι
ὅλο γέλια
καὶ παιχνίδια,
ζωηρά.
Κοριτσάκι
μιὰ σταλίτσα,
ὅλο νάζια
θηλυκά.
Τὶ μαγεία
τῶν παιδιῶν ἡ
κομπανία κι ἀ-
πὸ κοντά:
κικιρίκου ὁ πετεινός,
σοβαρός, καμαρωτός.
Ἄντε, φτάνει ἡ νέα Χρονιά.
Νὰ τῆς ποῦμε: «πέρνα, μπρὸς!»
μὲ τραγούδια καὶ βιολιά.

Βρὲ ἀρνάκι,
δές με, νά ῾μαι!
Ἔλα λίγο
πιὸ κοντά.
Φίλησέ με
στὸ λαιμάκι.
Νὰ σὲ πάρω
ἀγκαλιά;
Ἄσε με νὰ
σοῦ χαϊδεύω
ὀλοένα
τὰ μαλλιά.
Νὰ φιλάω σὰν τρελὸς
τὸ μουσούδι σου. Ἐμπρός!
Ἄντε, φτάνει ἡ νέα Χρονιά.
Νὰ τῆς ποῦμε: «πέρνα, μπρὸς!»
μὲ τραγούδια καὶ βιολιά.

William Blake 

The songs of innocence

τα τραπεζάκια μου έξω

Μα μπαίνει η 'Ανοιξη στη πόλη,

κι απ' τ' ανοιχτό λεωφορείο μου φαίνεστ' όλοι

τόσο γλυκούτσικοι κι αχνοί,

στη θερινή σας τη στολή.

Κι οι μπάντες παίζουν το τραγούδι σας

που τα κενά μας συμπληρώνει

κι ο ουρανός που αιμορραγεί,

στα πεύκα εκεί μας αθωώνει.

Καλό Μήνα!