το σούπερ αυτής της χρονιάς

αφιερωμένο

 

Όταν μια ιστορία την βλέπεις από το ξεκίνημά της και την ζεις παράλληλα με τους πρωταγωνιστές της γίνεται κάπως κι δική σου, ανήκει στις στιγμές σου. Χτες, σε μια τέτοια ιστορία δυο φίλων μου προστέθηκε η υπέροχη τελετή και δεξίωση του γάμου τους. Έγιναν αυτό το "ρομαντικό ένα" και μας έδωσαν μεγάλη χαρά και πλατιά χαμόγελα. Χτες καταλάβαμε για άλλη μια φορά πως αυτοί οι άνθρωποι αγαπιούνται βαθιά, επιβεβαιώθηκε αυτό που λέει ο Cummings: "τα φιλιά είναι καλύτερη μοίρα από την σοφία".

Σηκώσαμε πολλά ποτήρια, γελάσαμε και χορέψαμε ξανά και ξανά, ευχηθήκαμε φωναχτά, αλλά και μέσα μας, η αγάπη τους να ωριμάζει μέρα με την μέρα και να συνεχίζει να τους δίνει δύναμη και φως, να είναι λαμπεροί και όμορφοι άνθρωποι. 

Τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την εξαιρετική τιμή που μου έχουν κάνει με το να είναι φίλοι μου.  

Χτες έζησαν το όνειρό τους, και μαζί με αυτούς κι εμείς το δικό μας..

Όλα συμβαίνουν καλοκαίρια.

ούφο

Όταν ακούω silver alerts στο μετρό, εκείνες τις ανακοινώσεις για ανθρώπους που έχουν χαθεί, αυτό που μου έρχεται ως δεύτερη σκέψη στο μυαλό είναι να βρεθεί ο άνθρωπος που έχει χαθεί, γιατί να μην βρεθεί; κι εγώ αν χανόμουν, που δεν θα το 'θελα, παρά μόνο αν γινόταν εκουσίως με προορισμό απομακρυσμένη νήσο, να βρεθώ θα ποθούσα. Λογικά πράματα. Τί έρχεται όμως ως πρώτη σκέψη; Ως πρωταρχική ούφο σκέψη στο κεφάλι μου μπαίνει το εξής: αν συνέβαινε κάτι τέτοιο σε μένα δεν θα ήθελα να με περιγράψουν με απεριποίητα, άσχημα, αταίριαστα, απρόσεχτα ρούχα. Μπορεί αυτό να είναι παιδικό κατάλοιπο, όποτε ταξιδεύαμε με το αυτοκίνητο απόσταση μεγάλη η γιαγιά έλεγε σε μένα και την αδερφή μου να φοράμε πάντα καλά εσώρουχα μην και συμβεί κάτι, καλά είχαμε, δεν είχαμε κακά, άντε το λαστιχάκι να 'χε ξελασκάρει λίγο ή το μίκυ μάου να 'χε ξεθωριάσει από τα πλυσίματα, αλλά η γιαγιά αυτό έλεγε και γιαγιά ήταν την ακούγαμε. Επομένως, επειδή μπορεί κάτι να μας συμβεί, άνθρωποι είμαστε, και να μας περιγράφουν στα μικρόφωνα ύστερα για να μας βρουν, και μπράβο τους και τους ευγνωμονούμε, γιατί να μας περιγράφουν με άσχημα ρούχα; Ουσιαστικά με ενοχλεί η έλλειψη φροντίδας, αυτό που κάνεις όταν είσαι κουρασμένος: βάζεις πάνω σου ό,τι βρεις μπροστά σου.
Το στυλ δε βλάφτει. Ούτε οι βασιλικοί γάμοι. Τα στενά μυαλά βλάφτουν. Και τα χωρίς αγάπη διαλεγμένα και φορεμένα ρούχα. Α, κι η μη αγάπη. Η ίδια.